Tuindorpkerk ook in 2017 weer met veel muziek, zondag en door de week

Of de Tuindorpkerk een kerk is met lef, weet ik zeker nu ik dit stukje heb moeten schrijven.  

Stel je toch eens voor dat de Tuindorpkerk er niet was, wat zou er dan veel goeds en moois niet geweest zijn. Maar het is er allemaal wèl en het gaat maar door. Het lef om door te gaan, het lef om telkens te hernieuwen en te vernieuwen, en dat op zoveel manieren en voor en door zoveel mensen. Het is ongelofelijk. Zoveel. Halverwege dit stukje had ik het lef niet om verder te schrijven: er is gewoon te veel lef in de kerk.

‘Sie lästern dich täglich.’ Ik krijg het zinnetje − ooit door Mendelssohn zo aanstekelijk getoonzet − maar niet uit mijn hoofd, ook al verkeert lastering ver van mijn bed. Dat komt door de vesper van vorige week zondag. ‘Dat is al 2017 en je moet het over 2016 hebben,’ zul je zeggen en dat is waar. Maar vorig jaar zong tot in de zomer van diezelfde Mendelssohn en dankzij een andere vesper ‘Verleih uns Frieden’ door mijn hoofd, onderbroken door het Stabat Mater van Vivaldi op Goede Vrijdag toen. Wat is er een muziek in de Tuindorpkerk!

Kinderkoor

Maandelijks is er een bijeenkomst op zondagmiddag waarbij muziek een belangrijke rol speelt. Klassieke muziek op het orgel, met een strijkorkest, op de vleugel, met solisten, met twee koren, want in de Tuindorpkerk doen we niet met minder, en soms zelfs drie: dan voegt zich een Tuindorps kinderkoor bij de cantorij, al gebeurt dat ook wel eens omgekeerd. Die koren laten zich in de Kerstnacht en bij de Paaswake verdringen door de jongeren − dat maakt vier − die grotendeels verantwoordelijk zijn voor deze bijzondere diensten. Maar ik ga nog even terug naar de zondagmiddag, naar de vespers. Dat muziek daarbij een factor van belang is, moge duidelijk zijn, maar in 2016 waren er ook enkele vespers rond de exposities die de Tuindorpkerk kent, werk van kunstenaars voor wie religie, mystiek en/of geloof een belangrijke rol speelt in hun werk. Bijzonder was de expositie van afgelopen zomer waarbij werk van enkele gemeenteleden werd getoond. Tijdens de vesper in juni werd op dat werk een muzikaal of literair antwoord gegeven.

Zondagochtend

Van dit alles vind je in de ochtenddiensten het nodige terug. Ook dan laat een voorganger ons stilstaan bij geëxposeerd werk, of klinkt er een cantate, of, heel iets anders, maar wel maandelijks, zorgt de Psalmen voor Nu-band − alweer een muzikaal monument van de Tuindorpkerk − ervoor dat flarden van psalm 119 je tot de dinsdag erna nog in een opperbeste stemming brengen. Wat overigens ook kan gebeuren als je bij het indrukwekkende orgelspel van Willeke met een riedeltje van een sinterklaasliedje achterblijft, omdat ze dat in haar spel verstopt heeft.

De Vrolijkheid

De kennismaking van de diaconie van de Tuindorpkerk met Stichting De Vrolijkheid begon ooit met een geldactie maar kreeg een boeiend uitwisselingsvervolg dat al voor de derde keer plaatsvond, in het Asielzoekerscentrum aan de Joseph Haydnlaan én in de Tuindorpkerk. Kinderen van de kindernevendienst trokken naar het AZC om samen met de kinderen daar een muzikaal programma op te zetten. Spannend voor iemand van rond de tien om ineens die andere wereld binnen te stappen. Spannend ook om dan samen met de kinderen daar aan een project te werken. Spannend intussen voor de azc-kinderen om dan naar de Tuindorpkerk te gaan om daar met elkaar een muzikale show te verzorgen. De kennismaking van vorig jaar had voor enkele deelnemers overigens een blijvend contact tot gevolg. Je zou toch denken: dat moeten grote mensen ook maar eens doen.

Buurman en buurman

En dan hebben we ook nog het lef hebben om een traditie van meer dan dertig jaar kamperen in ere te houden en daar ook nog veel plezier in te hebben. Met elkaar. Tientallen kampeerders lieten de Tuindorpkerk in de steek om elkaar eind juni op de camping in Baarn te ontmoeten, als Buurman en Buurman, want dat was het thema. Op zich al gevaarlijk en uitdagend genoeg, want wat de twee buren in de animatieserie ondernemen loopt vaak niet goed. Tijdens het weekend werden bewust risico’s genomen door met elkaar tenten te bouwen, allerlei opdrachten uit te voeren, een groot kampvuur te maken en liederen te zingen uit de vernieuwde kampbundel. Maar alles liep op rolletjes. Zelfs de stortbui tijdens de kerkdienst op het veld was geen probleem. Die begon op het veld, werd voortgezet in de grote circustent om na de regen buiten te worden afgesloten. Maar het thema bleek ook een bevestiging van de saamhorigheid die de mensen van de Tuindorpkerk voelen.

Door de week

Kerk zijn we niet alleen op zondag. Zo trad in december twee keer in een overvolle kerk het wijkorkest op met Oratorium van een Vlucht. Of je wordt naar binnen gelokt door heerlijke geuren omdat de maandelijks kookclub met mensen vanuit de kerk en van daarbuiten ze weer bruin bakt, wat overigens ook gebeurt tijdens de sobere maaltijd in de vastentijd, georganiseerd door de diaconie.

Onder de indruk was ik het afgelopen jaar van de avonden rond Kracht en Kwetsbaarheid, samen met de Pauluskerk. Tijdens de eerste avond vertelden twee mensen van hun lichamelijke handicap en hoe ze daarmee omgingen, iemand met het syndroom van Gilles de la Tourette en iemand die vanaf haar geboorte leeft met een ernstige spierziekte. Wat een krachtige mensen waren dat! Leer omgaan met jezelf, was hun devies, en wees nooit slachtoffer. Mensen met lef!

Zin in Werk, zin van werk

Maar het meest onder de indruk ben ik toch van de themamaand van november, ‘Zin in Werk, zin van werk.’ Wat werd er veel uit de kast gehaald: forums, lezingen, workshops over goed werkgeverschap, collegialiteit, werken in de economie, werkloosheid en vrijwilligerswerk en hoe een kerk daarmee zou kunnen omgaan. Er was een film; mensen bezochten de bedrijven van jonge ondernemers. En diverse voorgangers behandelden het thema in hun preken tijdens de zondagsdienst. Het greep allemaal zo mooi in elkaar en dat allemaal een maand lang, niet te kort en daardoor misschien te vrijblijvend, maar ook niet te lang.

Als we een beetje lef, pakken we in 2017 weer een thema bij de kop waar we als kerk op allerlei momenten, op allerlei manieren allerlei aspecten tot leven weken. Ik mag het hopen.

* Pasen....

* ... en Palmpasen in de Tuindorpkerk.

* Het kampeerweekeinde is altijd weer een vreugdevol gebeuren, zo ook in 2016 (foto’s Robert Quast).

Len Borgdorf