Afscheid van Henk Walvoort als ouderling

Op zondag 2 december nemen we afscheid van Henk Walvoort en Rini van Zeggelaar. Dit stuk zal zich nu op Henk richten, omdat we al op een eerder moment Rini in het zonnetje hebben gezet voor haar inzet bij de kerkenraad.
Wij zijn erg dankbaar dat Henk zich acht jaar als ouderling heeft ingezet bij de Tuindorpkerk. In dit verhaal wil ik met de fraaie input van enkele Tuindorpkerkers zijn inzet en persoon in beeld brengen.

Wim Verkerk verwoordt het mooi met het volgende beeld uit de voetbalwereld.
In de gouden jaren van het Nederlandse voetbal speelden er drie topspelers bij AC Milan: Gullit, Rijkaard en Van Basten. Die club had nooit zo goed kunnen presteren als zij die import uit Nederland niet had gehad. De Tuindorpkerk heeft in het begin van deze eeuw ook drie toptransfers binnengehaald, in dit geval vanuit de Wilhelminakerk. Dat waren Hans-Paul Siderius, Marianne Eijgenraam en last but not least Henk Walvoort. Zonder hen had de Tuindorpkerk nooit kunnen uitgroeien tot die prachtige gemeenschap die we al jaren met elkaar vormen.

Henk heeft van meet af aan actief willen bijdragen aan de bloei van onze wijkgemeente. Met die houding liet hij zien hoe je daadwerkelijk handen en voeten geeft aan de gemeenschapszin binnen een kerk en van daaruit aan de concrete invulling van de waarden van ons geloof en de invulling van de oproep tot naastenliefde.
Hij is een erudiet, bescheiden en aimabel mens, creatief en gericht op harmonie en samenwerking. Daarbij is hij ook resultaatgericht. Op een zachtaardige wijze toch daadkrachtig zijn. Het kan! Kijk maar hoe Henk dat voor elkaar krijgt. Door zijn optimisme en opbouwende aanpak word je vanzelf enthousiast voor zijn voorstellen. In de vergaderingen binnen de kerkenraad zijn de bijdragen van Henk altijd goed doordacht, opbouwend en gericht op samenwerking. Heerlijk om zo iemand in je midden te hebben. Dezelfde rol vervulde hij als schakel tussen de liturgiecommissie en de musici.
Aan de ontwikkeling van onze liturgie heeft hij een belangrijke bijdrage geleverd. En dat is niet alleen bij woorden gebleven. Ook via de cantorij laat hij zijn prachtige stem horen. En na afloop van de bijzondere vieringen zien we Henk ook met de stoelen sjouwen.
Henk heeft zich bijzonder ingezet voor vernieuwingen in de muziek binnen de vieringen en het belang van de plaats van jongeren in onze vieringen. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Als we dat spoor en de wijze waarop Henk daaraan invulling heeft gegeven kunnen vasthouden, doen we recht aan alle inspanningen van Henk voor onze prachtige Tuindorpkerkgemeenschap de afgelopen jaren. En dan kunnen we met vertrouwen voortbouwen op dat fundament.

Voor Ally Bouter, lid van de Liturgiecommissie, is Henk kampioen positief-welwillend-naar-mensen-en-dingen-kijken. Zij is het helemaal eens met de woorden van Wim, maar vraagt ook aandacht voor Henks kwaliteiten als componist. En niet te vergeten hoe hij haarfijn in het Latijn kan uitleggen hoe je een hele kip kunt opeten/verwerken. Maar uiteraard ligt zijn motivatie voor de studie Latijn omdat hij De navolging van Christus van Thomas á Kempis in de grondtaal wil kunnen lezen. Dus niet meer De navolging van Christus, maar de De imitatione Christi. Dat zegt iets over hem als gelovige en als erudiete vorser.

Ook zangmaatje Henk Poot roemt de positiviteit van zijn naamgenoot: hij ziet altijd het positieve van zaken en personen; hij lijkt in dat opzicht soms wat braaf, maar Henk Poot vindt het een benijdenswaardige eigenschap en ik ben het daar helemaal mee eens.
De bescheidenheid van Henk Walvoort is evident, maar enige competitieve drang kan hem niet worden ontzegd: als Henk in zwembad of op de fiets dreigt te worden ingehaald, dan gaat hij versnellen.

Dit waren drie stemmen, die denk ik representatief zijn, voor de manier waarop Henk gekend wordt in deze gemeente. Ik wil deze beelden van harte beamen. Toch wil ik er nog enkele persoonlijke noten aan toevoegen.
Ik heb Henk als ouderling leren kennen als prettige sparringpartner als er lastige gesprekken gevoerd moesten worden. Prettig op welke wijze hij ook de toon en de sfeer hierbij op een goede manier weet te beïnvloeden.
Met het vertrek van Willeke zorgde hij ervoor dat we niet zonder organist zijn komen te zitten. Dankzij die inzet zijn we nu tot de zomer goed voorzien!
Ook als verbindingsofficier tussen de kerkenraad en de themacommissie leverde Henk een aantal jaren zijn bijdrage. Daar zijn een paar prachtige themamaanden uit voortgekomen.

Kortom, we gaan Henk erg missen, maar gunnen hem ook dat hij even wat afstand kan nemen en mag genieten van al deze prachtige resultaten.

Friso Smits