Diaconaal zijn we allemaal

Sonja, een gemeentelid van de PGU, brengt haar kinderen naar school. Op het schoolplein raakt ze in gesprek met een andere moeder.

De moeder vertelt dat ze al drie maanden geen werk meer heeft. Haar man werkt als ZZP-er en heeft op dit moment erg weinig opdrachten. En net nu heeft de koelkast het begeven. En de fiets van de dochter van 13 is gestolen; die fiets heeft ze nodig om naar school te gaan. De dochter gaat nu met de bus maar dat kost veel geld! Sonja hoort het verhaal aan, zegt dat ze het heel vervelend vindt en ze geeft aan dat de diaconie van haar kerk misschien wel wat kan doen.

Diaconie en diakenen

Veel diakenen ‘dromen’ van situaties zoals hierboven beschreven. Helaas gebeurt dit weinig. Diakenen horen zelden van mensen met financiële zorgen. Dat kan meer oorzaken hebben: we komen niet in aanraking met mensen met financiële zorgen; mensen schamen zich voor hun financiële zorgen en praten er niet over; of gemeenteleden weten niet dat de diaconie kan helpen.

De rol van een diaken is het diaconale werk coördineren. Zij collecteren en zij zorgen dat het geld komt bij mensen die dat nodig hebben. Daarvoor hebben ze de hulp van gemeenteleden nodig. Want: diaconaal zijn we allemaal! We geven op zondag ons geld in de collectezak. En op maandag hebben we onze ogen open om te zien waar dat geld nodig is. Als we een situatie tegenkomen zoals hierboven staat beschreven, mogen we mensen wijzen op de diaconie en op de hulp die de diakenen geven. En we mogen de diaconie wijzen op situaties waar geld of andere diaconale hulp gewenst is.

Wat kan ik doen?

Het is al heel helpend als je openstaat voor de verhalen van een ander, als je geen oordeel hebt over de situatie van een ander, als je mensen niet het idee geeft dat het allemaal hun eigen schuld is. Luister naar hun verhalen en informeer hoe het ze lukt (of niet) om rond te komen met hun geld. Vraag ook wat ze nodig hebben. Of jij iets kunt betekenen. Kortom maak ‘armoede’ bespreekbaar. Zo help je mensen over hun schroom heen. En behandel mensen niet als een probleem. Dat zijn ze niet. Hooguit hun situatie is een probleem, zij niet.

Barmhartige Samaritaan

Het verhaal van de Barmhartige Samaritaan is misschien wel het bekendste diaconale verhaal in de Bijbel. Het bijzondere van dit verhaal is dat de Samaritaan de gewonde man naar de herberg brengt en verder niets doet. Dat brengen naar de juiste plek is al heel helpend! Dus als je iemand op de diaconie wijst, help je al. Er is meer mogelijk: met iemand een (ingewikkelde) brief lezen, samen een formulier invullen, helpen uitzoeken welke (financiële) regelingen er zijn. Of met iemand meegaan naar een inloophuis of een maaltijd in een kerk. Zo kun je iemand letterlijk over de drempel heen helpen.

Contact met diaconie

Als je mensen kent of tegenkomt die geholpen zouden zijn met ondersteuning van de diaconie dan kun je hen wijzen op de diaconie van jouw wijkgemeente. En er zijn meer kerken in Utrecht die diaconale hulp geven. Mochten mensen niet weten waar ze het beste heen kunnen gaan, dan kunnen ze ook contact opnemen met de Protestantse Diaconie Utrecht, 030- 273 75 40. Daar zijn mensen die weten welke diaconale en andere hulp er in de stad is.

En hoe ging het verder met de moeder op het schoolplein?

Het voorbeeld is verzonnen maar het zou zo gegaan kunnen zijn: In de nieuwsbrief van de kerk is een oproepje verschenen voor een tweedehands fiets voor het meisje van 13. Er werden er drie aangeboden. De andere twee fietsen zijn naar vluchtelingen gegaan. En de diaconie heeft meebetaald aan een koelkast voor het gezin.

Irene Stok, diaconaal consulent van de Protestantse Diaconie Utrecht