Uit de kerkenraad

We zullen doorgaan!

Niet alleen van konijnen kun je je wel eens afvragen of ze Kerst halen. Veel mensen denken het ook van zichzelf… ‘Eerst maar eens Kerst en Oud en Nieuw en daarna zien we wel verder,’ om dan vervolgens in het nieuwe jaar te schrikken van wat ons allemaal te wachten staat.

Als u dit leest is de eerste maand van 2017 al weer voorbij maar we hebben nog genoeg dagen over dit jaar om het een en ander aan te pakken. Het hoeft niet allemaal tegelijk.

De kerkenraadsvergadering begon met een gewisselde wacht. Ruud Moll heeft moeten constateren dat het scribaat zich niet langer liet combineren met andere zaken die hij op zijn pad tegenkomt. Dat is jammer, maar ook begrijpelijk. Ik neem zijn taak graag over en heb, hoewel nog niet gediplomeerd, dus als scriba in aanbouw, de vergadering van maandag de 19e januari meegemaakt.

Toekomst

Enkele jaren geleden verscheen onder de titel Reisgids voor een Kerk met Passie onze beleidsagenda voor de periode tot 2018. Nu we ons ook in stedelijk verband moeten oriënteren op onze toekomst is dat een mooi papier om als uitgangspunt te gebruiken voor de jaren die ons wachten. Maar een heroriëntatie is zeer op haar plaats. U kunt erover lezen in het stukje over het komende gemeenteberaad, elders in deze Mozaïek. Zijn onze wensen nog dezelfde, hoe zit het met onze middelen? We bogen ons over deze vragen en een werkgroepje gaat er mee aan de slag.

Ontruimingsplan = Calamiteitenplan

Nee, dit stukje heeft niets met het vorige item te maken, gelukkig, maar Martijn van Marle leidde ons door het plan van aanpak bij een eventuele ontruiming, want dan moeten ook de ambtsdragers weten wat ze te doen staat.

Tegelijkertijd voelden we ons op deze avond niet geremd om het plan ook kritisch te bekijken. Dat moet ook wel, want we zullen dit jaar met die ontruiming gaan oefenen. Daarna zal er ongetwijfeld een blijmoedige terugkeer volgen. Was dat trouwens niet 1834 bij de Afscheiding? De akte van Ontruiming en Wederkeer? O nee, dat was iets anders en heette ook niet zo. En daarover hadden we het ook helemaal niet in de kerkenraad.

Wel over het feit dat een ontruiming niet de enige reactie op een calamiteit kan zijn, domweg omdat zich ook andere calamiteiten kunnen voordoen. Kortom het Ontruimingsplan wordt een Calamiteitenplan en het plan zal ook langer worden.

In de kerkenraad

En dit heeft weer niets met de ontruiming te maken, maar wel met het toekomstige vertrek van een aantal leden van de kerkenraad. Ook daarover spraken wij. Onder nog meer.

06 Uit de kerkenraadcopijmozaiek20170119Loftrompet

Ruud eindigde zijn stukjes in de Mozaïek door de loftrompet te steken (want zo zeg je dat) over iemand of over een groep personen. Daar ga ik graag mee door. En ik toeter voor Cock Voorrips.

Niet alleen raapt zij met anderen de Mozaïek, ook houdt zij administratief alle mensen bij elkaar, krijgt zij de mensen op zondag bijeen door ze te voorzien van een predikant die weet dat hij of zij op dat moment in de Tuindorpkerk een smachtend gehoor zal vinden, ook maakt zij in Wie Wat Waar ieder wegwijs in het door en door georganiseerde en door velen in stand gehouden en vitale complex dat Tuindorpgemeente heet. En ik vermoed dat ik nu het een en ander  vergeet.

Tot twee keer toe reageerde geschrokken op mijn mededeling dat ik scriba zou worden. Dat waren een vriend uit Wezep en mijn zwager uit Amersfoort. ‘Ga jij dat allemaal doen?’ En toen noemden zij de riedel aan werkzaamheden die Cock allemaal voor ons verricht. Al heel lang en heel goed. Eigenlijk is zij de scriba en mag ik de titel dragen. Met innige dank en luid hoera.

 

Len Borgdorff, scriba