Uit de kerkenraad, Januari 2018

Als het tijd kost, dan moet het maar tijd kosten.

Op de drempel

Bij de eerste kerkenraadsvergadering van 2018 komt het er niet van om elkaar nog een goed en gezegend nieuw jaar te wensen. Vreemd is dat niet: dat is in de meeste gevallen al gebeurd, zoals ook blijkt bij de terugblik op de diensten van de afgelopen maanden. Zo moest op Nieuwjaarsdag de korte dienst iets later beginnen omdat men van de beste wensen maar niet genoeg kon krijgen. Voorganger en dienstdoend ouderling constateerden dat toen met vreugde ook bij de vergadering drie weken later denken ze er met plezier aan terug, aan het wachten tot de stroom van handen, kussen en goede woorden ophield.

Wat de toekomst brengen moge

De blik terug bracht ons ook weer even bij het succes van onder andere de Lichtjestocht en de verse aandacht voor de Carols. Maar dan is er de toekomst. Een toekomst met nieuw licht voor de kerk. Ook komt het gesprek weer even op een beamer in plaats van een papieren liturgie.’ Daar hebben we het al eens uitgebreid over gehad,’ zegt iemand. ‘Dan wordt het tijd om daar weer eens over na te gaan denken,’ zegt een ander. Enkele kerkenraadsleden spraken met het Johannescentrum, geheel vrijblijvend en zonder voorrijkosten. Weer anderen bogen zich over onze eigen plannen. In 2017 is er driftig geïnventariseerd en was er twee een gemeenteberaad, maar om een goed plan neer te zetten voor een even toekomstbestendige als aansprekende Tuindorpkerk, is geen sinecure. ‘Als het tijd kost, dan moet het maar tijd kosten,’ wordt het adagium. Het preekrooster komt langs en de samenwerking met de Pauluskerk. Die is er al op veel punten, dat is het punt niet, maar we moeten ook van elkaar kunnen genieten als twee verschillende kerken, zou daar niet iets aan te doen zijn?

Afgeleid

Van hogerhand wordt ons onder de aandacht gebracht dat digitaal collecteren misschien zo’n gek idee nog niet is. We zullen er ons op oriënteren. Op dat moment zijn er al twee WhatsAppgroepen bedacht, ja, ook eentje voor de kerkenraad. Het verbaast dat er nog niet gesproken wordt over een responsive webdesign, maar ik probeer deze vergadering zo min mogelijk te zeggen, iets waar ik aan word herinnerd als ik wel iets zeg.

Of ging het daar ook over en werd dat besproken bij het onderwerp communicatie? Toen dwaalden mijn gedachten af en vergat ik aantekeningen te maken. In plaats daarvan liet ik mijn blik langs al die mensen gaan. Stuk voor stuk betrokken mensen, die het goede willen met elkaar en voor de Tuindorpkerk.

Ik schrik op en in het verslag van de vergadering noteer ik: punt gemist.

2018. Zoveel te doen, en er is al zoveel gebeurd dit jaar. Het stormde binnen en buiten.

Zoveel te doen. Zulke mensen!

De loftrompet

In 1908 rolden de eerste T-fords van de lopende band en het zal niet lang daarna geweest zijn dat Johan Jansze voor het eerst een lijstje maakte waarop hij noteerde wie wanneer welke zusters en soms ook broeders met de auto van huis naar Tuindorpkerk zou vervoeren, en vice versa. Ik heb geen bronnen gevonden die dit bevestigen, maar wat ik vertel kan niet ver bezijden de waarheid wezen. Johan rijdt voorop in de stoet van chauffeurs, want niet alleen doet hij het al heel lang, ook roostert hij de andere chauffeurs in, maar zelf is hij de hoofdchauffeur.

Johan voert een trouwe club aan. Zelf heeft hij al eens gezegd dat hij na bijna honderd jaar trouwe dienst graag de claxon aan een ander gunt, maar zolang er niemand terugtoetert, blijft hij het doen.

Daarom een drietonige sirene voor Johan en zijn woeste zondagsrijders.

Len Borgdorff