Bezoek uit Ghana

Het kan u bijna niet ontgaan zijn: de vriendschapsband tussen de Protestantse Gemeente Utrecht en de Presbyteriaanse Nativity Church in de Ghanese hoofdstad Accra bestaat 25 jaar. Een delegatie uit Ghana is naar Utrecht gekomen om dat jubileum samen te vieren.

(Een verslag daarvan vindt u op www.depup.nl .) Ook de Tuindorpkerkgemeente heeft hierin een rol gespeeld. Een deel van de Ghanese delegatie heeft met Tuindorpkerkers gegeten in de Blauwe Zaal en daarna de ontmoeting voortgezet tijdens een gespreksavond onder leiding van Bas van den Berg. De oplopende temperatuur in de kerkzaal weerspiegelde de warmte van de ontmoeting. De aanwezigheid van enkele Ghanese gasten bij de dienst tijdens het kampeerweekend op de Zeven Linden in Baarn was een even zo warm vervolg hierop, niet in het minst doordat Bas, die in de dienst voorging, had gezorgd voor Engelse vertalingen zodat ieder betrokken kon zijn.

Verslag van een Inspirerend Ghanabezoek

En dan is het al weer voorbij, ruim twee weken optrekken met onze Ghanese gasten.
We kijken terug op een heel geslaagd bezoek. Natuurlijk erg druk door het volle programma, maar alles is heel soepel verlopen. Mede door de geweldige hulp van de vele vrijwilligers uit bijna alle wijkgemeenten. Daar zij we heel blij om en dankbaar voor.
De delegatie bestond uit een bijzonder leuke groep van 9 mensen; heel verschillend, maar stuk voor stuk ontzettend vriendelijk en open.
En wat is er dan veel te ontdekken in Nederland! Al onze vanzelfsprekendheden blijken opeens heel bijzonder: koeien zonder oppas in de wei, iedereen die fietst, zelfs peuters..., een roltrap, om 11 uur ’s avonds nog licht?!... en zo veel meer.
Wat helpt dat je eigen wereld opnieuw te zien.

We hebben veel plezier met elkaar gehad, maar zeker ook serieuze onderwerpen onder de loep genomen. Wat te denken van gebruikersruimten voor verslaafden bij ‘de Stek’. Ondenkbaar in Ghana, drugs zijn zo verwerpelijk en strafbaar. Best schokkend voor hen. Maar ook waardering, dat mensen die zo aan de rand van de samenleving zijn beland hier toch nog de helpende hand geboden wordt. In Ghana voelt de hele familie  dat is tot verre tantes en neven aan toe  zich verantwoordelijk om iedereen op het juiste spoor te houden, afglijden is dan lastig. Maar mocht je door omstandigheden toch buiten boord terechtkomen, dan is er ook niemand meer die je opvangt. Dakloze verslaafden worden door politie opgepakt, weggeborgen in instellingen zonder tijd en geld voor behandeling, uitzichtloos, levenslang.
Verder hebben we het gehad over het homohuwelijk, daar waar in Ghana homoseksualiteit een groot taboe is ook in de kerk. Een homo-echtpaar vertelde van hun twijfel en moeite en innerlijke strijd, maar ook van hun bevrijding en liefde. Voor sommige Ghanezen best een worsteling, al bleef iedereen open en nieuwsgierig. Veel vonden het heel bijzonder nu zelf homo’s ontmoet en gesproken te hebben, dat kan in Ghana niet; een eye-opener voor sommigen. Zo klein kan een begin zijn: even met de ander praten als méns.

Zulke onderwerpen bespreken kan niet van de een op de andere dag. Daar was 25 jaar oprechte en welwillende vriendschap aan voorafgegaan.
Een jubileum dat we in het laatste weekend feestelijk hebben gevierd.
Zaterdags met een heel goed symposium. Vereerd dat de oprichter van de vriendschapsband, ds. David Kpobi, zelf een van de sprekers was. Zijn heldere kijk op de kerken en hun ontwikkeling in zowel Ghana als Nederland gaf blijk van wijsheid, inzicht en grote betrokkenheid en gaf tevens veel zinnige stof tot nadenken, voor ieder persoonlijk, alsook als kerkelijke gemeente en zelfs voor de landelijke kerk. Nederland en Ghana kunnen veel van elkaar leren.
In de feestelijke kerkdienst op zondag hield zowel een van onze gasten, ds. Florence Alabie Akwetey, als ds. Erna Treurniet een meditatie over dezelfde bijbeltekst. Hierdoor kon goed geproefd worden van de verschillen in insteek en uitleg. Een verrijking voor wie durft openstaan voor beide benaderingen.

Want dat is wat vriendschap is: oprecht openstaan voor elkaar; niet elkaar steeds naar de mond praten; durven kritiek te ontvangen én te geven, liefdevol, maar eerlijk; daar samen door groeien, ieder op zijn eigen manier en met ruimte voor elkaar. Wat er ook gebeurt.
Zoals ds. Kpobi het zei: “Friendship is forever” - Vriendschap is voor altijd.

Wij hebben met onze broers en zussen van La Nativity gemerkt hoe een verademing het is, als je open over vragen en verschillen durft praten en te ontdekken dat jij, jouw visie er ook mag zijn. Die ervaring gunnen we iedereen. Daarvoor hoef je niet naar Ghana. Dat kan ook gewoon thuis, in onze eigen wijkgemeenten. Doet u mee?

Met hartelijke groeten
van het Ghanacomité Utrecht