Speerpunten 2019

Een vast onderdeel in de agenda van de Kerkenraad zijn de Speerpunten. Ze hebben alle drie te maken met de aandacht voor de toekomst van de Tuindorpkerk.

Daarom staat, en dat is ook spreekwoordelijk helemaal correct, de jeugd op de eerste plaats. Het tweede speerpunt is het streven tot verbinding. Dat wil zeggen: verbonden zijn en blijven met elkaar, ook met hen die zich niet in het hart van onze kerk en onze kerkelijke ontmoetingen bevinden, met die mensen die zich misschien nog niet of niet meer helemaal thuisvoelen, maar ook met andere kerken.

Daarbij, en dat is punt drie, is communicatie van het grootste belang. Die is er vooral in de ontmoeting, in diensten, aan tafel, in gesprekken, maar ook via de computer, via de app, via de Mozaïek. En niet alleen de onderlinge communicatie is van belang ook de bekendheid naar buiten doet er toe.
De Vierkrachtvieringen, de ontwikkeling van site en app, de gesprekken met andere kerken, de wil om ook in gesprek te blijven met bijvoorbeeld jongeren, het zijn allemaal concretiseringen van die speerpunten, waarbij het natuurlijk niet belangrijk bij welk speerpunt een activiteit precies hoort.

Zonder deze drie speerpunten uitdrukkelijk te noemen heb ik een aantal gemeenteleden gevraagd om aan te geven wat zij in het Tuindorpkerkelijke 2019 als bijzonder waardevol hebben ervaren. Van die tien mensen die ik het vroeg, hebben er zeven inhoudelijk gereageerd. Hieronder verwerk ik de reacties van gemeenteleden van 20-min tot en met 80-plus.

Broeder
Broeder JV noemt allereerst de Ansichtkaartenactie van afgelopen zomer. Dat was inderdaad een gouden greep, van harte aanbevolen om nog eens te herhalen en andere kerken kunnen hun voordeel doen met deze activiteit. Wat een vondst! De kaarten gaven aanleiding tot gesprek. Ze kwamen van de voordeur, uit de keuken, maar ook uit verre gebieden overzee. Soms herkenbaar soms exotisch. Voor een kaart maakt dat niet uit, dus iedereen kon er aan mee doen. Ook de manier waarop er tijdens de Startzondag op werd teruggekomen, was erg leuk. Deze actie wordt ook genoemd door zuster PW. Wat leuk om te merken hoeveel gespreksstof de kaarten opleverden. Een zeer memorabele kaart was die van een portiek hier niet ver vandaan met daarvoor onze zusters B en K.
JV vermeldt verder de deelname van de 12 + groep aan Sirkelslag van de EO. Die deelname was er niet voor het eerst, maar wist jij ervan? Ik niet. Ook dit jaar deden we met de 12+ groep weer mee met Sirkelslag.
Twee teams van de Tuindorpkerk streden tegen elkaar. Op die manier hadden de kids een gezellige avond en dat onder het toeziend oog van een uiteraard deskundige jury. Het programma draait in verschillende kerken in het land. Ik heb intussen op internet gekeken en een filmpje gezien. Wat leuk is dat Sirkelslag.

Activiteiten van het Huis in de Wijk zijn duidelijk ook bedoeld om contacten te verbreden. De terugkerende filmavonden zijn daar een mooi voorbeeld van. Doorgaans komen er vijftien tot twintig mensen af op de films. Ze zijn altijd boeiend en nodigen uit om bij jezelf te rade te gaan. Er ontwikkelt zich na afloop altijd wel een gesprek.

Zusters
RZ is onder de indruk van de enorme lijst van mogelijke activiteiten die ik de respondenten ter inspiratie toestuurde, maar juist die rijkdom van verschillende mogelijkheden, zonder dat je moet kiezen, vindt zij belangrijk. Ze is telkens weer onder de indruk van de muziek, van het orgel, van de cantorij, van jongeren. Een echt memorabele dienst is er niet voor haar, al voelt ze zich wel nauw verbonden met de Gedachtenisdienst.

Zuster AH geniet ervan dat ze telkens weer het gevoel van gemeenschap mag ervaren. Zoiets merk je pas als je zelf ergens aan meedoet. Zo geniet zij van haar werk voor de bloemengroep en dat mag dan ook wel wat tijd kosten. Ik realiseer me plotseling dat er twee zusters in de bloemengroep actief zijn die zich bedienen van de initialen AH. Hoe dan ook: deze zuster AH had graag ook meegedaan aan de tentoonstelling met foto’s van gemeenteleden. Dat lukte helaas niet, maar wat zaten er prachtige kunstwerkjes tussen de foto’s.

De tentoonstelling met het werk van de Iraanse kunstenaar Nosrat Mansouri Gilani vond zij een ander hoogtepunt. Zijn ‘Altaren van troost’ waren tekens van hoop. En dan was er nog de prachtige Kruisweg van Ruud Bartema.
Midden in het jaar namen we afscheid van Wout van Veen, innemend en bescheiden, maar wat een uitstekende pianist. Hij begeleidde altijd het ad-hockoor en verzorgde veel concerten. We zullen hem blijven missen.

Geen Suzie Q
RQ heeft initialen die te verraderlijk zijn om anoniem te blijven. Bovendien houdt hij niet van bucket- en andere lijstjes die uitnodigen tot scoren. Wat hem juist zo treft dat hij in deze kerk de ruimte ervaart waarin zowel bevindelijken als vrijzinnigen zich thuis kunnen voelen. Zelf hecht hij eraan om in verhalen ook de wereld waarin we nu leven tegen te komen en er zijn gelukkig predikanten die het hier en nu een belangrijke plaats geven in hun overweging. Net als de Mattheus Passion vindt hij de Sedermaaltijd een nogal lange zit. Maar de muziek is mooi, het samen eten leuk en de ontmoeting met mensen van allerlei leeftijden een reden om er steeds weer heen te gaan. Hij is ook blij met de ruimte die de kerk wil bieden aan jongeren. Zij zijn de toekomst. Als oudere doet hij voor hen graag een stapje terug.
Dat we als Groene Kerk een aantal leuke acties hebben gehouden, stemt niet tot vreugde. Daarvoor maakt hij zich teveel zorgen over de aantasting van de aarde en onze beperkte armslag om daar adequaat op te reageren. Al is hij blij dat we door een gedeeld streven in elk geval wat meer kunnen betekenen voor een groene toekomst dan wanneer we dat van onszelf moeten laten afhangen.
Die Sedermaaltijd wordt ook genoemd door PW. Zij was aangenaam verrast met de toename van het aantal deelnemers.

Een Suzie Q hebben we niet, maar een PQ is er wel. De betrokkenheid bij Bartiméus vindt hij belangrijk. Je bent bezig en je hebt contact met andere mensen van de kerk. Een dienst die hem bijzonder raakte was de dienst met Kerst. Daar kreeg het begrip ‘kracht halen uit je geloof’ een nieuwe dimensie. Hij geniet ook van de muziek van de nieuwe organist. En wat is het leuk om met elkaar je schouders te zetten onder een activiteit, zoals de Vierkrachtviering waar hij bij betrokken was. Het resultaat was prachtig, maar de weg ernaartoe was bijzonder verrassend. Hij hoopt maar dat de Vierkrachtvieringen naast de reguliere diensten hun plek krijgen. PW sluit hierbij aan, al ging het bij haar bij de Vierkracht over muziek vooral om de eigen inbreng van gemeenteleden. De eigen muzieklijst van de Tuindorpkerk is een voltreffer. Kan natuurlijk ook een keer voor afbeeldingen.
TD noemt onmiddellijk de Vierkrachtvieringen. Daarnaast is ze erg blij dat de cantorij een jaar lang min of meer zelfvoorzienend en glansrijk kon voortbestaan en ze heeft veel vertrouwen en zin in de cantorale toekomst. Dat geldt ook voor het voortbestaan van het kampeerweekend. In 2019 was de aanpak iets losser en het is goed om te merken dat er mensen klaarstaan om er in 2020 mee door te gaan.

Conclusie
Nee, ik wil niet in de verleiding komen om hieraan mijn eigen voorkeuren van 2019 toe te voegen. Er zou van mijn kant veel ja en amen tussen gezeten hebben bij wat hierboven gezegd is. Nu ben ik van nature bijzonder inconsequent dus ik val mezelf niet tegen als ik toch nog even met vreugde en met een diepe buiging voor de daders melding maak van de Lichtjestocht.
En als ik vervolgens weer overeind gekomen ben, waag ik me aan een paar nattevingerconclusies.

Hoogtepunten zijn vooral verbonden met je eigen inzet. Dus als je slim bent, dan verhoog je je levensvreugde door mee te doen met activiteiten van de Tuindorpkerk en dat kost niets, want het is allemaal vrijwilligerswerk, zoveel vreugde pro deo!
De Vierkracht en de kaartenactie springen er uit als bijzondere gebeurtenissen.
Nog iets valt me op: ik wist niet van de deelname van aan Sirkelslag. En onbekend maakt onbemind. Maar niet als je zomaar merkt dat dat óók nog gebeurt. Dan word je juist wakker.

Ik heb de kinderen van de crèche en de Kindernevendienst niet gevraagd. Het zou een ander beeld gegeven hebben. Ook vroeg ik de heren van HOL niet. En niemand van de kerkenraad. En de vreugde om de nieuwe app is er wel, maar degenen die benaderd zijn, maken daar nog geen gebruik van.
Dat doet er allemaal niet toe. Het is goed om de merken, dat we als Tuindorpkerk elkaar en onszelf veel te bieden hebben. En nu moedig, onverdroten verder, graag met een al dan niet eigentijds getoonzette pelgrimspsalm.
Psalm 122 bijvoorbeeld: Kom, we gaan op reis!

Len Borgdorff